“Ik ben de moeder van…”

Energetische heling op de voorouderlijke lijn: voorouderregressie

Jos Olgers

Enkele jaren geleden beschreef één van onze studenten de volgende ervaring: “Ik liet me in de energie van mijn moeder zakken en via haar in die van mijn grootmoeder. Ik voelde een sterke vorm van rigiditeit en trots, terwijl mijn mond zich langzaam tot een smal mondje samen trok. Ik voelde mij niet gelukkig en tevens kil en koud van binnen. Ik wist dat dit niet mijn eigen energie was. Ik ervoer een energie van -niet gelukkig in mijn lijf zitten- en -anders willen doen dan dat ik in feite deed-. Ik voelde een trots die te maken had met ver boven het gepeupel uit te stijgen. Toen ik mij hierop dieper concentreerde, zag ik een statig herenhuis van baksteen opdoemen. Er waren drie woonlagen en de ramen op de eerste en tweede verdieping konden dicht met groene luiken. Het huis had een puntdak en lag aan een gracht.
Toen ik dit huis “zag”, bemerkte ik dat ik een bruin, oranje bloemetjesjurk aanhad. Ik voelde me breed van onderen en smal en spichtig van boven. Ik voelde een vervreemding van de mensheid en een gevoel van chiqueheid. Ik wilde de omgeving laten zien dat ik het gemaakt had. Ik had geen zin om me met het gepeupel te bemoeien en ik plaatste me graag boven hen.”

Gedurende een lesstructuur¹ lieten we onze studenten kennismaken met de energie van hun ouders. We verwachtten dat ze in een deelpersoon zouden terechtkomen. Tot onze verbazing beschreven enkele studenten voor de zoveelste keer dat het zo anders voelde dan een deelpersoon: alsof ze in een echte ouder gestaan hadden! Vandaar dat we enkele studenten vroegen deze ervaringen op te schrijven.

Mijn oma droeg later vaak bloemetjesjurken in oranje/bruine tinten

“Dit was zo ongeveer wat ik ervoer”, vervolgde deze student. “Ik dacht aanvankelijk dat mijn ervaring toch met mijn moeder te maken had, echter de lichaamsbouw en het huis klopten absoluut niet. Mijn moeder is lang en mager en woonde vroeger op een hoekwoning.
Geprikkeld door de intensiteit van de gevoelens, ben ik vervolgens met mijn moeder gaan praten. Toen ik het hierboven geschrevene aan haar had verteld, in iets mildere bewoording, was ze even stil en zij pertinent: “Je hebt oma beschreven”. Oma was een chique vrouw, die tamelijk rigide was, zich graag erg chique kleedde. Ze had een eigen naaister en kocht nooit kleding uit de winkel. Ze voelde zich boven het volk staan. Opa en oma waren bijvoorbeeld de eerste mensen in Groningen die een auto hadden.
Oma heeft in een dergelijk, hierboven beschreven huis gewoond, echter de luiken klopten niet. Mijn moeder wees me er op, dat het huis waar ik vanaf mijn geboorte tot en met mijn zesde levensjaar gewoond had, wel groene luiken bezat.
Een pikant detail was dat mijn oma later vaak bloemetjesjurken in oranje/bruine tinten droeg.”
Het leek er dus op dat onze student zijn oma was gaan channelen. Waarschijnlijk hebben we toen nog ‘braaf’ met oma gepraat over haar functie in het leven van onze student; wat je zoal doet wanneer je met een deelpersoon praat.

Stel je voor dat onze pijnen, emoties en drijfveren overgeërfd zijn…

Na dit gebeuren en na nog meer rapportages van andere studenten met soortgelijke ervaringen, zette bovenstaand voorval mij aan het denken.
Stel je voor dat we met echte oma’s, vaders en moeders gepraat hebben…
Stel je voor dat je echt in staat bent in hun wereld te stappen…
Stel je voor dat je echt kunt voelen wat zij voelen en voelden in hun leven…
Stel je voor dat je echt contact kunt maken met hun herinneringen…
Stel je voor dat je echt bij hun oude pijnen, emoties en drijfveren kunt komen…
Stel je voor dat deze pijnen, emoties en drijfveren overgeërfd zijn…
Stel je voor dat je op deze manier je voorouders zou kunnen helen…
Zou jij dan ook geheeld worden als de nazaat die zich verbonden weet met deze pijnen, emoties en drijfveren?

Op een avond, kort na zo’n vierdaags lesblok, sprak ik hier met Bertien over². We besloten hier eens mee te experimenteren. In een koffiehuis aan de hei, bij een kopje koffie, bracht ik Bertien in een lichte trance. In deze trance verschoof ze haar energie naar haar voorouders. Het bleek eigenlijk wonderwel gemakkelijk te gaan. Ze kon zelfs contact maken met bepaalde familiepatronen.
Hoe vaak komt het niet voor dat mensen eenzelfde patroon vertonen als hun ouders, hun grootouders en diens ouders. Ik vroeg me af of we in staat zouden blijken te zijn, de kern van deze patronen op te sporen en te helen. Hoe geweldig zou het niet kunnen zijn, om op deze manier oude blokkerende familiepatronen te kunnen oplossen!

De eerste ervaringen

Deze mogelijkheid was zo uitdagend, dat ik besloot om met enkele collega’s verder technieken te ontwikkelen en antwoorden op vele vragen te vinden. Ondertussen begrepen Bertien en ik steeds beter waar we energetisch, fysiek en genetisch mee bezig waren. Met een collega werkten we aan subassertiviteit, waar ze haar hele leven lang al last van had. Dit was een klacht waar haar moeder en haar dochter ook aan leden. Een maand na de sessie, vertelde ze me, terwijl ze ‘brutaal’ bezit nam van ‘mijn stoel’, hoe goed de sessie bij haar uitgewerkt had. En apropos, vertelde ze: “Ook mijn moeder en dochter zijn, zonder dat ze iets van de sessie afweten, zich ineens assertiever gaan gedragen!” Ik was zo enthousiast over de mogelijkheden die deze manier van werken leek te bieden, dat ik vrij snel mijn bevindingen publiceerde³.

De tijd was aangebroken voor mijn eerste sessie op een cliënt in mijn praktijk, Johanna, waar ik met normale therapie niet erg veel succes had geboekt. Johanna had problemen om plezier te hebben en zichzelf in gezelschap te laten zien. Ze was zich bewust dat haar moeder ook leed aan deze ‘kwaal’. Een duidelijk energiescheiding aanbrengen tussen haar en haar moeder bleek geen effect te hebben. Therapeutisch bleef ik alsmaar stuiten op het feit dat haar patroon levend werd gehouden door haar voorouders, alsof de energetische kraan waarmee dit patroon werd doorgegeven maar open bleef staan. Ik besprak met haar voorouderregressie, zoals we deze manier van werken waren gaan noemen, als een optie. Het leek haar een spannende uitdaging om de kern van haar probleem aan te pakken.

Omdat dit de eerste officiële voorouderregressie was besloot ik deze sessie, met haar goedvinden, op te nemen en eventueel later voor een publicatie te gebruiken. Hierop volgde een emotionele en inzichtgevende sessie, waarin de angel bleek te liggen bij haar moeder die als 14 jarige haar zieke vader beloofd had voor haar moeder en zusje te zorgen. Vader stierf zonder dat de moeder van Johanna nog afscheid had kunnen nemen van vader, waardoor de belofte aan vader een eeuwigheidswaarde kreeg. Dit had gemaakt dat er altijd een grote mate van verantwoordelijkheidsgevoel bij de moeder van Johanna was blijven hangen. Een verantwoordelijkheidsgevoel dat maakte dat er geen tijd was voor haar en haar plezier. In de sessie lieten we de moeder van Johanna afscheid nemen van haar vader. We verwerkten wat er nog aan ongehuilde tranen was blijven zitten. Oude beloften zetten we in een ander kader. Toen we uiteindelijk weer bij Johanna terug waren, verbaasde ze zich over de kracht van het gebeuren en vooral over de ruimte die ze voelde. Twee maanden later vertelde ze dat ze gemakkelijker in gezelschap kan meepraten en spontaan tegen mensen durfde te zeggen wat ze vond. Ze was opener geworden en kon meer van zichzelf laten zien⁴.

De gespreksstijl

Therapeuten die bedreven zijn in het werken met deelpersonen, zullen een overeenkomst kunnen bemerken tussen de communicatie met deelpersonen en met voorouders. Toch zit er een essentiële verschil tussen beiden.

Een blik op de sessie

Wanneer je oude familiepatronen op de voorouderlijke lijn wilt helen, zul je meestal op de volgende manier werken:

1.  Je stapt na een voorgesprek over in een ouder die het patroon draagt. 
2. Vanuit deze ouder ga je op zoek naar de eerste voorouder bij wie het patroon begonnen is. Bij deze voorouder heel je de oude wonden en breng je heling naar zijn nazaten. 
3. Tenslotte neemt de cliënt de heling in zich op en bedankt hij respectvol zijn voorouders voor de bewezen diensten.

Nawoord

In de loop van de tijd blijkt dat deze manier van werken voor veel cliënten heling heeft gebracht.
Ik realiseer me dat dit artikel vragen op kan roepen over de energetische, sjamanistische, psychologische en genetische aspecten van de voorouderregressie. In Heelheid in wording, het handboek dat ik schreef over hypnose- en regressietherapie is een heel hoofdstuk aan voorouderregressie gewijd. Hierin komen de zienswijzen over deze thema’s ook aan bod.
Een deel van dit werk is heel gemakkelijk te verrichten, wanneer iemand getraind is in het werken met deelpersonen. Het is echter ook van belang dat je getraind bent in het werken met overtuigingen en op de hoogte bent van therapeutische interventies, zoals in het werken met trauma’s.
Ik realiseer mezelf dat wanneer ik vroeger iemands ‘innerlijke ouder’ faciliteerde, ik me niet bewust was, dat ik met een daadwerkelijke voorouder aan de slag was. Mogelijk dat dit artikel een Voice Dialogue facilitator bewust kan maken van de wereld die hij aanboort, wanneer hij zomaar een ‘innerlijke ouder’ aanspreekt alsof het een echte ouder is. En vooral: welke enorme mogelijkheden voor heling achter deze ‘vergissingen’ schuilgaan.

Voetnoten

¹ Bertien van Woelderen en Jos Olgers werken gedurende een intensieve vierdaagse training in de TranceArt beroepsopleiding voor ‘hypnose- en regressietherapie’ (waarvan beiden directeur zijn), met ouder-kind-patronen. In deze vierdaagse training wordt met een structuur gewerkt waarin studenten kennismaken met hun innerlijke ouder.
² Zij vertelde me dat ze met iets dergelijks al bezig was geweest, maar zich het bijzondere ervan nooit echt gerealiseerd had. Al vaker had ze cliënten in haar praktijk gewerkt met cliënten die ze in de energie van hun ouders of grootouders liet staan.
³ Voorouderregressie: een ontdekking – Jos Olgers – TETH (Tijdschrift voor Therapeutische en Educatieve Hypnose) 2002, Jaargang 18 nr. 2.
⁴ Een verbatim van deze sessie kun gepubliceerd in ‘Heelheid in wording, compleet handboek voor hypnose en regressietherapie’ – Jos Olgers. Uitgeverij Zwerk, ‘t Goy – Houten (NL), 2005, ISBN 90.77478.06.X (Hoofdstuk 17: voorouderregressie).
⁵ Het kan overigens wel zo zijn, dat een soortgelijke energie (door het leven dat iemand geleefd heeft), als deelpersoon deel is gaan uit maken van je cliënt. In een dergelijk geval kun je later, in een vervolg sessie, met deze energie als deelpersoon werken. Uiteindelijk heeft deze energie (samen met bijvoorbeeld het trauma van een voorouder) langdurig deel uitgemaakt van de persoonlijkheid van de cliënt.

Baarn, 20 juni 2007
Uit: TETH (Tijdschrift voor Therapeutische en Educatieve Hypnose) 23-3
Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven voor de Voice Dialogue Conference “Transitions 2007″ met o.a. Hal & Sidra Stone op 1 t/m 6 juli 2007, welke door het ITP in Bergen (N.H.) georganiseerd werd. Voor het originele artikel, klik: voorouderregressie.
When you like to read this article in English: ‘I am the mother of… (Energetic healing on the ancestral line: ancestor regression)’ by Jos Olgers, you can read the English version here: Ancestor Regression.

â–²top

©TranceArt
www.trance-art.nl
www.voorouderregressie.nl