Hoe verliefdheid kan groeien

Jos Olgers

Wie heeft er geen ervaring met relaties? Iedereen toch, al is het maar met onze ouders, buren, collega’s, vrienden en medesporters. Terwijl iedereen zoveel ervaring heeft met relaties, lopen er toch veel relaties belabberd. Je zou denken dat wie veel ervaring heeft, die veel leert. Maken relaties ons dan hardleers?

Verliefdheid

In de praktijk ‘vallen’ we voor mensen wanneer ‘het klikt’. Wanneer het om een liefdesrelatie gaat heet dit ‘klikken’ gewoon verliefdheid. Meestal val je op één aspect van die ander. Zijn ogen of haar glimlach. Of iemand kan je het gevoel geven dat hij je begrijpt. Ook kan het de geur van de ander zijn die zijn werk doet of het spannende uiterlijk. Sommigen stralen precies datgene uit dat ons opwindt. Feitelijk brengen deze kortstondige en eenzijdige ‘klikmomenten’ ons tijdelijk in vervoering. Ze halen ons even uit onze gewone wereld. Zonder het te beseffen, plakken we op die persoon alle vaardigheden om ons leven aangenamer, spannender, intenser of blijer te maken. Die mens die daartoe in staat is, roept dan het verlangen op die langer om ons heen te willen hebben. De begeerte ontstaat.
Wat zou het mooi zijn wanneer dit wederzijds is. We gaan op jacht, en proberen die ander zover te krijgen dat deze dezelfde vervoering beleeft als wij zelf.
Je laat je in dergelijke momenten van je mooiste kant zien. Jij doet net wat slimmer en geïnteresseerder. Je let extra op de kleren die je aantrekt en het geurtjes dat je op je lichaam spuit.
Wanneer die ander nu ook valt voor die persoonlijke magie van jou, dan is de nieuwe relatie geboren. In deze relatie is het verlangen en het geloof van twee mensen geboren om het samen goed te hebben. Deze twee mensen geven elkaar het gevoel dat ze in staat zijn om het leven van de ander te verluchtigen en te verdiepen.     ▲top 

Enkel spoor

Wat geweldig dat het mogelijk is om verliefd te worden op één enkele glimlach, op iemands uitstraling, kennis, mooi lichaam of geur. De eerste periode van de relatie verloopt vaak over dit ‘enkel spoor’. Je geniet van elkaar. Je ontdekt ongekende aspecten aan jezelf. Je kunt ineens koken, je blijkt ineens veel sensueler te zijn dan je dacht, je leest ineens literatuur of je huis begint er plotseling uit te zien als een liefdestempel met wierook en kaarsjes. Dit maakt allemaal dat je nog meer van jezelf gaat houden.
Zo af en toe zie je wat door de vingers: “Dat kan zo gemakkelijk, omdat je zo goed bij elkaar past”, zeg je dan. Maar eerlijk gezegd… of je goed bij elkaar past, weet je feitelijk nog helemaal niet. Wat je wel weet is wat je voelt: “Die ander geeft je het gevoel dat je lééft!”
En dan beginnen de eerste barstjes te ontstaan. Je krijgt het gevoel dat die ander je alleen maar ziet als die man of vrouw die zo lekker sensueel kan zijn, of die man of vrouw die altijd zo liefdevol aandachtig luistert. Langzamerhand bekruipt de irritatie je: “Ik ben verdorie meer dan een speeltje of een oor! Waarom ziet iedereen ook altijd in mij die playmate of die therapeut?”
Eigenlijk zou je je moeten afvragen wat je zelf deed of uitzond om die ander binnen te halen? Welk deel van het leven van die ander was onvolledig en bloeide op door jou?
Omgekeerd natuurlijk ook. Zat je echt te wachten op een neuspeuterende partner die graag veel zapt of met zijn neus in de boeken zit? Toch vulde deze persoon een korte tijd geleden nog jouw gewone leventje met plezier en lust.     ▲top 

Valkuilen

Het zal duidelijk zijn. Verliefdheid is heerlijk, maar voor een relatie komt meer kijken.
Eén van de grootste valkuilen binnen een relatie wordt gevangen door het woord projectie. Zij begint verdacht veel trekjes te vertonen van je moeder en hij begint steeds meer te lijken op je onbehouwen broer. Het lastige is dat we niet in de gaten hebben dat we projecteren. We geloven ons zelf heilig als we tegen onze partner uithalen op een wijze die in feite bij moeder of broer thuishoort. Waar in aanvang de verliefdheid stroomde, stroomt nu pijn. Dergelijke pijnlijk verbindingen komen in elke relatie voor. Ze komen altijd pas wat later in de relatie naar voren en je kunt er, als je elkaar echt de moeite waard vindt, wat aan doen.
Het is dan in elk geval belangrijk dat jij bereid bent je te verdiepen in je projecties en 100% verantwoordelijkheid durft te nemen voor jouw pijn.
Eigenlijk ben je dan binnengetreden in één van de meest leerzame mogelijkheden die het leven jou biedt. Je kunt de ander leren waarderen als een spiegel van de soms schaduwrijke kanten van jouw zelf. Of je het leuk vindt of niet, de ander geeft je de mogelijkheid een heler en blijer mens te worden, wanneer je deze uitdaging aanneemt.      ▲top 

Wat heb je echt nodig?

Gelukkig zitten de valkuilen nooit aan het begin van een relatie. Veel onnodige pijn kun je ook voorkomen; gewoon door een beetje je gezonde verstand te gebruiken. Waarom zou je met iemand willen gaan samenleven alleen maar omdat het ‘klikt’? Natuurlijk is het heerlijk en belangrijk en fijn en opwindend en wauw, wanneer het ‘klikt’. Maar als je nu vooraf eens zou weten wat je echt nodig hebt om gelukkig zijn. Wie weet tref je dan wel een partner met wie het niet alleen ‘klikt’, maar ook iemand die bij je past. Voor een relatie is het uiteindelijk belangrijk dat het leuk is om met elkaar op meerdere terreinen door het leven te gaan. De ergernissen zijn minder en de interesses verbroederen. Samen kun je dan bouwen aan iets moois en iets dat er redelijk gelijk uitziet. Dat is toch echt wat anders dan wanneer de één bouwt aan een stevige bunker in de stad en de ander aan een stenen hut in de bergen.
Wie weet waar je dan uiteindelijk uitkomt…

Uit: TranceArt Nieuwsbrief 25 (najaar 2006) ▲top 

 

©TranceArt
www.trance-art.nl