Voice Dialogue of Het verkennen van het innerlijke theater
Jos Olgers &Â Lietje Perizonius
Voice Dialogue is een manier om respectvol met deelpersoonlijkheden om te gaan. Een methode waarin de delen los van elkaar alle ruimte krijgen om te bestaan. Het wonderlijke is dat hierdoor als vanzelf een natuurlijke transformatie tot stand komt, zonder dat er door de therapeut doelbewust in die richting gewerkt wordt. In de praktijk ontdekken we dan ook dat deze manier van werken binnen de hypnotherapie als aanvulling van grote waarde is.
Het innerlijke theater van ieder van ons wemelt van de personages
De regisseur, de programmamaker, de acteurs, de mensen in de coulissen, de souffleur, degenen die de gezondheidstoestand van de werknemers in de gaten houden, de critici, het publiek, kinderen, volwassenen, de lichtmensen en zelfs degene die beweert dat dat theater überhaupt bestaat… Deze personages praten, denken en voelen dwars door elkaar. Als je je afvraagt: Wat wil ik? Wat denk ik? Wat voel ik? is het antwoord niet vaak eenduidig. Het ene personage in je is nog niet uitgepraat of een ander overstemt hem alweer, terwijl weer een ander er zo aan gewend is dat er nooit naar hem geluisterd wordt, dat hij zich niet eens meer laat horen. In het innerlijke theater gaat het wel eens als volgt:
|  (gezondheidsfreak) | ‘Je zou toch ophouden met roken?’ |
|  (roker) | ‘Geef op die sigaret! Zeur niet!’ |
Voice Dialogue geeft je de gelegenheid beschikbaar te zijn voor de alledaagse, en voor de kleurrijke verscheidenheid aan personages
Â
|
In Voice Dialogue geef je die gezondheidsfreak en die roker alle gelegenheid zich uit te drukken: Â
|  (gezondheidsfreak) | ‘Ik maak me gewoon zorgen om haar gezondheid, ik wil dat ze nou eens inziet dat het haar helemaal geen goed doet, ik ben bang dat ze er ziek van wordt, ik maak me echt zorgen, ja, ik ben gewoon bang.’ |
|  (roker)   | ‘Geef op nou! Ik heb er behoefte aan, echt, anders krijg ik de zenuwen, ga anders maar wat chocola voor me halen, ik voel me zo leeg, ik weet niet wat ik moet doen. Shit, het gaat dus helemaal niet om het roken, ik voel me blijkbaar erg onbevredigd. Ja, ik voel me onbevredigd.’ |
Als de bange bang mag zijn en de onbevredigde onbevredigd, hoeven ze zich niet uit te drukken als roker of gezondheidsfreak. Nu worden ze werkelijk gezien. Je kunt ze nu zien voor wie ze werkelijk zijn. Je bent je gewaar van wat er echt speelt in je innerlijke theater, je verbindt je dus aan de ene kant met het gewaarzijn en aan de andere kant kun je je steeds meer onderscheiden (niet afscheiden) van al die verschillende personages die zich in je verdringen om de macht of de aandacht. Zodat jouw identificatie met die verschillende verschijningsvormen niet meer automatisch en dwangmatig is maar vrijwillig. Je bent nu een volwaardige regisseur geworden, een bewuster ego.
Een methode dus om aan de gang te gaan met vragen als ‘Wie ben ik?’ en ‘Wat leeft er in me?’ Een techniek waardoor je spelenderwijs gaat honoreren wat er in je omgaat, wat dat ook moge zijn; ieder personage, iedere energievorm gaat omarmen. Als vanzelf maak je je dan los van het regime van degenen die het steeds, zonder dat je je daarvan bewust was, voor het zeggen hadden; wek je tot leven wat er in je verwaarloosd was; ontwikkel je wat je gewend was in de coulissen te laten staan. De methode Voice Dialogue is ontwikkeld door de Amerikaanse psychologen Hal en Sidra Stone. Zij schreven twee basisboeken Embracing Our Selves en Embracing Each Other die ook in Nederlandse vertaling verkrijgbaar zijn onder de titels Thuiskomen in jezelf en Thuiskomen bij elkaar.   ▲top
De hypnotherapeut en Voice Dialogue
Laten we nu de hypnotherapeut in mij aan het woord laten: ik werkte al enkele jaren al hypnotherapeut, toen ik tegen Voice Dialogue aanliep. In het begin was ik ‘de therapeut’ die een nieuwe techniek leerde. Later bemerkte ik dat wanneer ik de delen in hun waarde liet er zoveel meer kon gebeuren, dan wanneer ik probeerde de delen te sturen. Ik was gewend afspraken met delen te maken, zoals ‘Als jij nu alleen hoofdpijn veroorzaakt, wanneer het echt nodig is, ben je dan bereid op de andere momenten weg te blijven?’
Toen ik Voice Dialogue ging toepassen durfde sommige delen er ineens helemaal te zijn. Soms kwamen spontaan delen naar boven die ik helemaal niet verwachtte maar die wel heel belangrijk waren.
Wat kostte het me in het begin een moeite achterover te leunen en de cliënt het werk te laten doen. Het leuke was dat noch de cliënt noch ik het gevoel hadden te werken. Het enige waar ik op lette was ervoor te zorgen dat er geen stoorzenders (in de vorm van andere delen) optraden, die het aanwezige deel wegdrukten. We gingen dan veel dieper. Het deel kon eindelijk eens helemaal zijn zegje doen en werd echt doorvoeld.
Later vond ik het heel vanzelfsprekend dat wanneer iemand je volledig accepteert zoals je bent, je er tot in je tenen durft te zijn.
Toen begon voor mij pas de echte training, namelijk het loslaten van mijn therapeutische bedoelingen. Ik leerde mee te gaan in het natuurlijke individuele proces en te vertrouwen op de eigen innerlijke transformatie processen, die vaak veel wijzer waren dan ik als therapeut vooraf had kunnen bedenken. Pas toen ik dat goed kon, begon ik Voice Dialogue echt te waarderen en te integreren in het hypnotherapeutische werk.
Vooral wanneer iemand zich kwetsbaar voelt, is deze techniek de best werkbare methode binnen de hypnotherapie. Elke therapeut weet hoe vaak je in je werken met je cliënten kwetsbaarheid tegenkomt.
Voice Dialogue biedt dus niet alleen een zeer werkbare filosifie en een prachtige methode om jezelf beter te leren kennen en te aanvaarden, maar is ook onontbeerlijk als gereedschap voor de hypnotherapeut.   ▲top
LiteratuuropgaveÂ
Boeken
Â
|
Artikelen
Â
|
Uit: Tijdschrift voor Educatieve en Therapeutische Hypnose (8-2), 1992
â–²topÂ
Â
©TranceArt
www.trance-art.nl
www.voicedialogue.info